Mijn leven,
Een leven vol met pijn.
Ik hoop niet dat het altijd zo zal
zijn.
Verdriet beheerst mijn leven.
Wanneer wordt mij eens dat geluk
gegeven?
Relaties
waren één grote ellende.
Maar het was iets waar je aan wende.
De hoop op een mooie relatie blijft
bestaan.
Daardoor heb ik altijd door kunnen
gaan.
Een leven waarin ik zo vaak hebben
moeten lijden.
Dat is iets wat ik graag had willen
vermijden.
Maar het heeft niet zo mogen zijn.
Want ik ben behoorlijk getekend door al
die pijn.
Vertrouwen is iets wat ik heb verloren.
Terwijl het iets is wat er gewoon bij
zou moeten horen.
Ik moet zoveel dingen opnieuw leren.
Maar ik zal het altijd toch blijven
proberen.
Vrienden zag ik komen en gaan.
En altijd bleef ik er weer alleen voor
staan.
Een mens met zo ’n mislukt leven.
Die hoef je toch geen kans te geven?
De mensen zijn hard en gemeen.
En laten je om het minste of geringste
weer alleen.
Ik heb leren vechten om alleen door te
gaan.
Want ik laat me door niemand uit het
veld slaan.
Ik blijf zoeken naar iemand die mij in
mijn waarde laat.
Want ik weet heel zeker dat er zo
iemand toch bestaat.
Vroeg of laat is deze nachtmerrie een
keer voorbij.
En dan kan ik eindelijk leven, vrij en
blij.
Uit: Candlelight.