Sam en Moos
Sam en Moos hadden elkaar al jaren niet
meer gezien en plots op een beurs liepen ze elkaar weer tegen het lijf.
Na allerlei begroetingen en bevragingen
spraken ze al weer gauw over ‘de zaken.’
Moos vertelde met verve, dat hij toch
weer in de textiel zat, maar wel geheel geautomatiseerd.
Hij legde uit aan Sam, dat de balen
katoen op een lopende band werden geplaatst en zonder dat er ook maar een
mensenhand aan te pas kwam,
er via allerlei machines aan het eind
van de band keurige pakjes damesslipjes aan kwamen rollen.
Zeven slipjes in één pakje voor een
klein prijsje zei Moos.
Ideaal voor de moderne vrouw:
een slipje voor de maandag, een voor de
dinsdag enzovoorts.
Sam zijn mond viel open van verbazing
en zei tegen Moos dat hij eigenlijk zo goed als eenzelfde soort zaak was
begonnen.
Maar wel met grotere machines.
Hij zei dat ie zich op de export had
gestort met name naar Marokko, maar ook net als Moos gespecialiseerd in
damesslipjes, maar wel in pakjes van 12 stuks:
één voor de maand januari, één voor de
maand februari enzovoorts.
Silvia Videler.