De Waterlelie.
Ik heb de witte
waterlelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in het licht.
Rijzend uit het
donker-koelen vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend
op het watervlak
En wenst niet meer…
Naar:
Frederik van Eeden.