New Page 1

47. Hooge Zwaluwe in beeld

Hooge Zwaluwe is een Nederlands dorp in de Noord-Brabantse gemeente Drimmelen, nabij Oud-Drimmelen.

Hooge Zwaluwe had 1.639 inwoners per 1 januari 2006.

Haven (1)

Nederlands Hervormde Kerk

Bord tegen de Nederlands Hervormde Kerk

Zicht op de Nederlands Hervormde Kerk aan de Raadhuisstraat

Raadhuisstraat nummer 35

Hoekwoning nabij de Havenstraat

Raadhuisstraat nummer 11

Het dorp dat sinds jaar en dag een broer-zusverhouding heeft met het naastgelegen Lage Zwaluwe, werd het eerst vernoemd in de helft van de veertiende eeuw.

In 1376 worden de dorpen gescheiden en wordt Hooge Zwaluwe eigendom van het huis van Nassau.

Dit duurt tot 1404, als de twee polderdorpen weer samen worden gebracht.

Café – Hoek Raadhuisstraat/Dijkje

Museum

Entree Museum

Gevelsteen Museum

Raadhuisstraat Nummer 22

Huisartsenpraktijk aan de Onderdijk

Voormalig wachthuisje aan de Stationsweg

In 1421 werd Hooge Zwaluwe, met als de rest van de huidige gemeenten Geertruidenberg en Drimmelen overspoeld door de Elizabethsvloed.

Het dorp overleefde de ramp ternauwernood.

Van 1580 tot 1611 zijn Hooge en Lage Zwaluwe eigendom van Prins Willem van Oranje.

In dat jaar wordt de unie bezit van Prins Frederik Hendrik.

Hij zorgt er ook voor dat Hooge Zwaluwe in 1639 een protestantse kerk kreeg, een centraalbouw, ontworpen door Jacob van Campen.

Zicht in de Stationsweg

Haven (2)

Informatiebord bij Haven

Haven (3)

Raadhuisstraat Nummer 9

Onderdijk nummer 27

In 1997 hield de eeuwenlange samenwerking tussen Hooge Zwaluwe en Lage Zwaluwe op te bestaan,

toen die gemeente opging in de nieuwe gemeente Made, die niet lang daarna Drimmelen zou gaan heten.

Koningin Beatrix draagt door de vele historische banden van de Oranjes met de dorpen de titel Vrouwe van Hooge en Lage Zwaluwe.

Sint Willibrorduskerk aan de Kerkdijk

Havenstraat Nummer 2 (1896)

Raadhuisstraat 13

(Foto: 29 maart 2011)

Spoorlijntje

Geschiedenis Hooge Zwaluwe:

Het dijkdorp Hooge Zwaluwe werd in 1346 “beleend” aan Beatrijs van Duivenvoorde, door toedoen van Margaretha van Beieren.

Dus, toen bestond het dorp al.

In 1376 komt Hooge Zwaluwe, gescheiden van Lage Zwaluwe, aan het huis van Nassau.

In 1404 worden Hooge en Lage Zwaluwe weer samengevoegd.

In 1580 wordt Willem Prins van Oranje met de Zwaluwen beleend.

In 1611 wordt Zwaluwe opgedragen aan prins Frederik Hendrik.

Deze maakte het mogelijk dat Hooge Zwaluwe in 1641 een echt protestants kerkgebouw verkreeg, ontworpen door Jacob van Campen.

Die binding met de Oranjes is nog terug te vinden in de titulatuur van Koningin Beatrix: “Vrouwe van Hooge en Lage Zwaluwe.”

Dank zij diezelfde binding kwam Prins Claus in 1986 het geheel gerestaureerde Rijksmonument weer openen.

Raadhuisstraat Nummer 1

Haven (4)

Haven (5)

Zicht vanuit sportvissersplaats

Zicht in de Kerkdijk

Basisschool Sint Jan - achter de Kerkdijk

Hooge Zwaluwe is getroffen door vele rampen.

In 1421 overspoelde de Allerheiligenvloed Hooge Zwaluwe.

Overstromingen waren er ook in 1720, 1775, 1776, 1837 en 1953.

In 1845 teisterde een windhoos het dorp.

Bij de bevrijding van Hooge Zwaluwe in November 1944, liep het dorp ook zware klappen op.

Maar desondanks: in Hooge Zwaluwe leeft het nog steeds, ondanks afwezigheid van een bloeiende middenstand

en dat willen de inwoners weten en laten zien.

Zicht op de Horenhilsedijk - Richting Lage Zwaluwe

Raadhuisstraat Nummer 39

Vijver achter de Spoorstraat

Spoorstraat Nummer 25

Mijn indruk van Hooge Zwaluwe: Hooge Zwaluwe zou je ook het verlengde kunnen noemen van Lage Zwaluwe. Doch, ze liggen toch nog wel zo’n 2 kilometer van elkaar verwijderd, met daartussen enkel en alleen weilanden en slechts een vrij smalle verbindingsweg. Tegenwoordig alleen toegankelijk voor auto’s. Vroeger moesten fietsers ook over deze dijk en was het voor hun levensgevaarlijk. Beneden de dijk ligt nu reeds jaren een prachtig (verlicht) fietspad, die deze 2 dorpen met elkaar verbindt. De panden die ik in Hooge Zwaluwe zag staan ogen allemaal wat monumentaler. Hooge Zwaluwe is wel wat kleiner, maar zeker zo interessant. In het midden is er ook een oud haventje te vinden, waarvan ik persoonlijk vind dat deze niet helemaal perfect is afgewerkt. Op de foto’s komt deze wel aardig over, maar ik denk dat het er vroeger allemaal wat anders uitgezien heeft. Doch, dit is slechts een eigen visie. Hooge Zwaluwe heeft veel panden die de moeite waard zijn om gefotografeerd te worden, doch dat is onbegonnen werk. Je kunt aan de gang blijven. Ook loopt er een spoorlijntje dwars door het dorp heen. Een wachthuisje is daar nog steeds in de oorspronkelijke staat aanwezig. De bewoner daarvan heeft een spiksplinternieuw gebouwtje daar tegenaan geplaatst die dienst doet als leefruimte. Toch wel een aardige combinatie tussen vrij oud en gloednieuw. Vorig jaar waren ze daar nog mee bezig, maar is inmiddels gereed. Hooge Zwaluwe kent slechts op beperkte schaal wat nieuwbouw. De kans dat het dorp zich nog verder uitbreidt lijkt mij heel erg klein. Dat is maar goed ook. Zo is het wel goed te noemen. Hooge Zwaluwe heeft toch nog wel een dorpskarakter, hetgeen in Lage Zwaluwe niet meer is terug te vinden. Het toeval is hier aanwezig, dat een tak van mijn familie hier in de zeventiende tot ver in de negentiende eeuw woonachtig was. Althans volgens onze stamboomgegevens. Mogelijk en zeer waarschijnlijk ook nog wel vóór deze tijd. De naam Witbols kwam hier toen veelvuldig voor. Doch nu niet meer. Persoonlijk vind ik dat toch wel een aardig gegeven, daar te hebben gelopen, met de wetenschap dat deze verre familieleden daar toen ook tegen dezelfde dingen aankeken. Zeg maar: “de geschiedenis herhaalde zich.” Een wandeling door het gehele gebied van Hooge Zwaluwe, heen en terug, duurt toch al gauw zo’n 2 á 3 uur bij elkaar en het verveelde me geen moment. Het is een mooi en zeer gezellig dorpje.

Aanvullende foto’s: