Wat
mooi is mijn land.
Wat
mooi is mijn land in de mistige morgen,
als
't grijs van de nevel verzilvert tot licht;
wanneer
alle bloemen, in 't donker verborgen,
hun
knoppen weer opendoen; in 't hartje gericht
naar
de zon, die zelfs stofjes een lichtkrans kan geven,
die
alles verandert en aanraakt tot leven.
Wat
mooi is mijn land als de zon het komt strelen.
als
d'einder in rozige nevel verzinkt;
wanneer
op het water de lichtglansen spelen
met
riet, als het avondrood langzaam verdrinkt.
Wat
mooi is mijn land, door het water omgeven,
waar
's avonds mijn dromen ontwaken tot leven.
Silvia
Videler.